Астанада «Рух» әдеби байқауының лауреаттары анықталды
Достарым, кешегі "Рух" жыр бәйгесінде поэма жанрының жүгін көтермейтін, яғни, дастан мен поэманың арасы жермен көктей екенін білмейтін Несіпбек АЙТОВТЫҢ "поэмасына", шалажансар ұйқас пен буын-ырғаққа түсірілген қарасөздер жиынтығына, сосын, газет жанрының репортаж үлгісіндегі үгіт-насихаттық, совет одағының алғашқы жылдарындағы агитбригададағы ақындықтың шалығы тигендердің ауызынан шығатын дүниеге тән "шығармаға" бірінші бәйге қалай қысылмай-қымтырылмай берілсе, Несіпбек оны солай қысылмай қымтырылмай алды.
Осыдан кейін қазақ өлеңі қалай көгеріп, өссін! 18-19 ғасырдағы Шал ақындарға түсіністікпен қарауға болады және оны өз заманына, поэзияның даму процессіне қарап сүйсініп оқисың. Ал, мына, Несіпбектікі, яғни, қазіргі қазақ поэзиясының ішкі-сыртқы құрылымы дамып, жазу, жазылу стилистикасы, сөйлем-сөз құрауы, образды ойлау жүйесі мен көркемдігі, суреткерлікке тән қадыр-қасиеті өткен ғасырлардан көш ілгері кеткенде қалай оқисың. Әрине, оның жеке-жеке шумақтары мен техникалық орындалуын талдап-талқылап айтып, жазуға болады. Бірақ, мен бұл жерде Несіпбек "поэмасының" жанрлық шарттарға еш сәйкес келмейтіндігін ғана айтқым келді. Айту керек болса айтуға болады. Тәмат, тамам!
Қосымша: Поэма жанры бізге де, іргеміздегі орысқа да кеш келген. Оның өзіндік алғы шарттары бар. Ал, қазаша, қазақы(жақсы мағанадағы) дастан басқа. Бұл үлкен тақырып, оны зертеп-зерделеу әдебиет теориясын меңгергендер еншісінде.
Дереккөз: Аманхан Әлімұлының Facebook парақшасынан алынды. Автордың рұқсатымен жарияланды.
